تداوم فیبرومیالژی و گلوکوکورتیکوئید در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید

از ۹۷ شرکت کننده در شروع درمان با پردنیزولون ، ۶۵٪ هنوز در پیگیری پردنیزون مصرف می کردند.  ۵۷ درصد از شرکت کنندگان با فیبرومیالژی پایه اولیه از گلوکوکورتیکوئیدهای مداوم استفاده می کردند ، در مقایسه با ۸۴ درصد از شرکت کنندگان با فیبرومیالژانسی بالا یا بسیار بالا.  پس از تعدیل عوامل غیر التهابی و فعالیت التهابی ، شرکت کنندگان با فیبرومیالژنی پایه بالا/بسیار زیاد در مقایسه با افرادی که فیبرومیالژنی پایین داشتند ، بیشتر در معرض پردنیزون بودند.

شرکت کنند‌گان با RA فعال در پردنیزون خوراکی به مدت ۳ ماه پس از شروع یک داروی ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARD) جدید را دنبال کردیم.  میزان فیبرومیالژیایی با استفاده از پرسشنامه بررسی فیبرومیالژیا (FSQ) اندازه گیری شد ، که قبلاً نشان داده شده است که با ویژگی های کلیدی فیبرومیالژیا که اغلب بر روی RA ارتباط دارد ، ارتباط دارد.

برای دریافت مقاله کلیک کنید

بیشتر بخوانید :  مکانیسم جدید نقص ژنتیکی در بیماران مبتلا به IBD را با نشتی روده پیوند می دهد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *